बोलताना आपण मध्येच थांबतो किंवा वाक्यात चढ-उतार करतो. हे थांबणे किंवा भावना व्यक्त करणे लेखनात दाखवण्यासाठी ज्या चिन्हांचा वापर होतो, त्यांना 'विरामचिन्हे' म्हणतात. योग्य विरामचिन्हांमुळे वाक्याचा अर्थ स्पष्ट होतो आणि वाचन प्रभावी होते.
| विरामचिन्ह | नाव | वापर | उदाहरण |
|---|---|---|---|
| . | पूर्णविराम | वाक्य संपल्याचे दर्शविण्यासाठी | राम शाळेत गेला. |
| , | स्वल्पविराम | वाक्यातील थोडा थांबा किंवा यादी दाखविण्यासाठी | राम, श्याम, गीता आणि सीता |
| ; | अर्धविराम | जोडीच्या वाक्यांमध्ये थोडा मोठा थांबा | तो आला; पण लगेच गेला. |
| : | द्विप्रश्नविराम | यादी, स्पष्टीकरण किंवा उद्धरण सुरू करण्यासाठी | उदाहरणार्थ: राम, श्याम, गीता |
| ? | प्रश्नवाचक चिन्ह | प्रश्न विचारण्यासाठी | तू कुठे जात आहेस? |
| ! | उद्गारवाचक चिन्ह | आश्चर्य, आनंद, राग व्यक्त करण्यासाठी | वा! किती सुंदर दृश्य आहे! |
| - | हायफन | शब्द जोडण्यासाठी | मुंबई-पुणे मार्ग |
| "" | उद्धरण चिन्ह | एखाद्याचे बोलणे किंवा मजकूर दाखविण्यासाठी | राम म्हणाला, "मी उद्या येईन." |
| ( ) | कंस | अतिरिक्त माहिती देण्यासाठी | राम (शाळेचा विद्यार्थी) स्पर्धेत भाग घेतो. |
| ... | त्रोटक चिन्ह | वाक्य अपूर्ण राहिल्याचे किंवा पुढे काही सांगायचे असल्याचे दर्शविण्यासाठी | तो म्हणाला, "मी विचार करतोय..." |
विराम म्हणजे 'थांबणे'. आपण जेव्हा एखादे वाक्य वाचतो किंवा बोलतो, तेव्हा वाक्याचा अर्थ नीट समजण्यासाठी आपण थोडे थांबतो. ही विश्रांती दर्शवण्यासाठी विरामचिन्हे महत्त्वाची असतात. उदाहरणादाखल, "रोहन, इकडे ये!" आणि "रोहन इकडे येईल का?" या दोन वाक्यांतील चिन्हांमुळे वाक्याचा सूर आणि अर्थ पूर्णपणे बदलतो.
मराठी व्याकरणात पूर्णविराम, स्वल्पविराम, प्रश्नचिन्ह आणि उद्गारचिन्ह यांसारखी महत्त्वाची चिन्हे आहेत. ही चिन्हे संवादाला जिवंतपणा देतात.
विरामचिन्हे ही भाषेचे दागिने आहेत. पूर्णविराम वाक्य पूर्ण करतो, प्रश्नचिन्ह माहिती विचारते, स्वल्पविराम शब्दांना वेगळे करतो आणि उद्गारचिन्ह मनातील भावना प्रकट करते. अचूक लेखनासाठी यांचा सराव आवश्यक आहे.